In de ontwikkeling van het moderne Nederland is de Bataafs-Franse tijd van beslissende betekenis geweest. Staatkundig vormde deze periode de overgang van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden naar het Koninkrijk der Nederlanden, kerkelijk gezien betekende ze de transformatie van de oude Gereformeerde Kerk in de zeven provinciën naar de nationale Hervormde Kerk, die haar beslag kreeg bij het Algemeen Reglement van 1816. Ook Vlissingen deelde in deze ingrijpende veranderingen. Naast de Franse bezetting en latere inlijving bij Frankrijk kreeg de stad, na eerdere revolutionaire woelingen, te maken met een ernstige overstroming in 1808 en een Engelse beschieting en verovering in 1809. In dit boek wordt beschreven hoe de plaatselijke gereformeerde kerk deze moeilijke periode doorstond. Ze verloor twee kerkgebouwen en kreeg tevens te maken met politieke conflicten en kerkelijke ruzies. Haar ledental daalde drastisch en zes van de zeven predikanten beëindigden hun werkzaamheden. Voornamelijk gebaseerd op de notulen van de kerkenraad komen hierbij de uiteenlopende aspecten van het kerkelijk leven aan de orde, waarbij tevens aandacht wordt besteed aan de andere kerkgenootschappen.
