Geweld in afhankelijkheidsrelaties is een urgent maatschappelijk vraagstuk. Het heeft verstrekkende gevolgen voor gezondheid, ontwikkeling, functioneren en participatie van (jonge) mensen. De hulpverlening is echter georganiseerd langs losse lijnen: veiligheid, jeugdzorg, ggz en het sociaal domein. De één behandelt trauma, de ander richt zich op bescherming, weer een ander op de gevolgen van het geweld in het dagelijks leven.Verder is de geweldshulpverlening fragmentarisch: voor iedere vorm bestaat een eigen aanpak en apart beleid: seksueel geweld, kindermishandeling, criminele uitbuiting et cetera. Hierdoor raakt makkelijk uit beeld dat er doorgaans sprake is van een combinatie en stapeling van machts- en dwangmiddelen. Zicht op deze onderliggende geweldsdynamiek is echter essentieel. Wat ontbreekt is samenhang: een gedeeld kader dat zichtbaar maakt wat mensen nodig hebben én hoe verschillende vormen van hulp elkaar versterken.Dit boek biedt een overkoepelend perspectief op hulp op het snijvlak van zorg en veiligheid en vertaalt dit naar een concreet handelingskader. Centraal staan drie samenhangende strategieën: een veilig basisklimaat, ontwikkeling en participatie, en behandeling en herstel. Veiligheid en bescherming vormen daarbij het hart van de hulpverlening. Het basiszorgprogramma is bedoeld voor professionals en beleidsmakers die werken in de jeugdzorg, ggz, vrouwenopvang, sociaal domein, onderwijs, politie en justitie. Het biedt een gemeenschappelijke taal en een stevig fundament voor integrale en samenhangende hulp.Anke van Dijke en Linda Terpstra bouwen met dit basiszorgprogramma voort op meer dan 25 jaar praktijkervaring en kennisontwikkeling bij Fier, het landelijke expertise- en behandelcentrum voor geweld in afhankelijkheidsrelaties.
