Zeker tachtig componisten die in Nederland woonden en werkten, verdwenen tijdens de Tweede Wereldoorlog van het podium omdat ze Joods waren, of zich verzetten tegen het fascisme. Ze werden verbannen uit de concertzalen, van de radio geweerd en verzwegen in kranten. Zo werden ze stapsgewijs uit de geschiedenis gewist.
Voor de oorlog hadden de meesten een internationale carrière: ze schreven vooruitstrevende muziek, leidden een succesvolle muziekschool of componeerden muziek voor radiohoorspelen of films. Sommigen van hen waren uit Duitsland gevlucht en verrijkten vanaf 1933 het Nederlandse muziekleven. Maar na de inval van de Duitsers verstomde hun muziek. Sommigen doken onder, een groot aantal werd weggevoerd en vermoord; slechts een enkeling overleefde de concentratiekampen.
Een aantal composities bleef bewaard. Waarom vond die muziek na de bevrijding zelden de weg terug naar het podium? In In een web van stilte zoekt Carine Alders naar een antwoord op deze vraag, waarbij ze de vooroorlogse muzikale netwerken op boeiende wijze tot leven wekt. Aan de hand van vergeten levensverhalen schept zij een kleurrijk beeld van componeren in Nederland in de eerste helft van de twintigste eeuw.
Met QR-codes om de vergeten muziek te beluisteren.
