Het is een vergeten geschiedenis, toch is de afdruk in het landschap voor wie te voet gaat nog altijd leesbaar. Ooit, in de middeleeuwen, telde deprovincie Groningen maar liefst 34 kloosters. De meeste daarvan zijn verdwenen. Wat rest is de naam van een straat, gebouw of een aanduiding in het veld, die herinnert aan de glorietijden.Toch zetten de kloosterlingen een onuitwisbaar stempel op het Groningse landschap door de aanleg van dijken, inpolderingen, waterwegen en sluizen. Ze legden de kiem voor al het moois dat Stad en Ommelanden te bieden hebben. Deze zwerftocht verbindt over 468 kilometer en 23 etappen een actief klooster van cisterciënzer monniken op Schiermonnikoog met het enige klooster dat alle woelingen van de tijd doorstond in Ter Apel. Van west tot oost, een verrassende pelgrimsbeleving ten voeten uit.
