Gedichten zijn wondewoorden.Ze worden geboren uit een wonde,niet noodzakelijk een bijzonderletsel of een specifiek trauma, maarde wonde van de menselijke conditiezelf, de niet ongedaan te makenkwetsbaarheid die met het menszijnsamengaat. Ze hechten dezewonde, maar helen ze niet. Omdatze hun geboorte in de kwetsbaarheidniet verloochenen, berokkenengedichten zelf pijn: ze haken zichin de lezer vast, zoals mensen diegeraakt worden door een pijl vanCupido, een immense bevrijdingervaren en zich tegelijk oneindigkwetsbaar voelen.Voor zijn boek selecteerde auteurDIRK DE SCHUTTER twaalf gedichten:vier Engelse, vier Duitse, twee Franseen twee Spaanse. Alle gedichten zijnin de oorspronkelijke taal opgenomenén in vertaling. De vertaling is eeneerste interpretatie en wordt vaak in debegeleidende commentaar toegelicht.De geselecteerde gedichten komenhier aan bod, omdat ze De Schutteraanspreken en te denken geven.Ze hebben hem geraakt, ze hebbenzich in hem vastgehaakt, ze zijn inhem blijven steken.DIRK DE SCHUTTER (1954) isliteratuurwetenschapperen filosoof.Recente publicaties: Zo andersom is alles
