Steeds vaker speelt internet een rol in verstoringen van de openbare orde. Denk aan de spontane demonstraties op de Dam, het online verzet tegen coronamaatregelen en de verspreiding van nepnieuws. Uit eerder onderzoek is gebleken dat burgemeesters geen bevoegdheden hebben om preventief online in te grijpen. Toch blijkt dat zij anno 2020 vaak wel bestuurlijk verantwoordelijk worden gehouden voor de gevolgen daarvan voor de openbare orde.Dit boek is gebaseerd op een enquête onder Nederlandse burgemeesters, doelgerichte interviews en focusgroepen met praktijkmensen en experts. Daaruit blijkt dat de meeste burgemeesters zich verantwoordelijk voelen voor openbare-ordeverstoringen waarbij internet een aanjagende rol speelt. Het boek laat zien hoe zij invulling geven aan die gevoelde verantwoordelijkheid. Dat doen ze veelal met niet-juridische en communicatieve interventies, waarbij er bij online communicatie veel dilemma's naar voren komen. Tevens wordt aan de hand van de preventieve dwangsom geïllustreerd waarom het juridische instrumentarium van de burgemeesters online buiten spel staat.Dit boek is een must voor iedereen die werkzaam is binnen of zich interesseert voor het openbaar bestuur en voor gemeentelijke medewerkers die zich bezighouden met openbare orde en veiligheid. Het laat zien dat er aan handelingsperspectief te winnen is door het verkennen en verder uitwerken van niet-juridische interventies. Want burgemeesterschap gaat vaker over vaardigheden dan over bevoegdheden.
